Κοπεγχάγη: Σκέψεις για το εξωτερικό μετά από 10 μέρες στην Δανία

Σχεδόν δύο χρόνια μετά από την επιστροφή μου από το Βερολίνο, μπήκα ξανά στο αεροπλάνο για τον βορρά. Η πτήση μου ήταν για την Κοπεγχάγη (στη Δανία), για δέκα μέρες, για να συναντήσω από κοντά τους συναδέλφους της εταιρείας που εργάζομαι (remotely) και δεν είχα δει ποτέ από κοντά.

Μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια, άλλαξα πολύ σαν άνθρωπος, και μαζί με εμένα, και ο τρόπος που βλέπω τα πράγματα. Έτσι, σε αυτό το δεκαήμερο στη Δανία, προσπάθησα να φανταστώ πως θα ήταν αν έμενα ξανά μόνιμα σε μια πόλη του Ευρωπαϊκού βορρά. Παρατήρησα τον τρόπο ζωής των Δανών, τους ρυθμούς της πόλης, τις διαφορές της από Ελλάδα – και πιο πολύ, το πως ένιωθα εγώ μέσα σε όλα αυτά.

Η νέα μόδα: Γιατί τα social media έγιναν chat και κλειστά groupάκια;

Θυμάμαι μια φορά που είχα πέσει με τα μούτρα στα social media.

Ήταν καμιά εξαριά χρόνια πριν, σε μια παραλία της Χαλκιδικής, όταν κατέβαζα (από την 3G σύνδεση) το app του Instagram. Λέω “κατέβαζα”, γιατί παίζει πριν να το είχα σβησμένο. Και από εκείνη τη μέρα και μετά, ήμουν, αυτό που θα έλεγε κανείς, πολύ “ενεργός” στα social media.

Συνωμοσιολογίες – και ποιος βγαίνει κερδισμένος από την πανδημία

Η λέξη “ψεκασμένος” έχει πλάκα, γιατί μου φέρνει στο μυαλό ένα συγκεκριμένο είδος ανθρώπου. Όπως και το “θεωρία συνομωσίας”. Μου θυμίζει έναν τρελαμένο prepper που ζει σε υπόγειο bunker κάπου στο λαϊκό Τέξας.

Υπάρχει, όμως, και μια περίεργη θεωρία που λέει ότι η ίδια η λέξη “θεωρία συνωμοσίας” είναι ένα όπλο που έφτιαξε το “βαθύ κράτος” ακριβώς για να κοντρολάρει την κοινή γνώμη. Όταν μια αλήθεια πηγαίνει κόντρα στο συμφέρον του κατεστημένου, τότε την βαφτίζουν “θεωρία συνομωσίας” και αφήνουν την κοινή γνώμη να φέρεται στους λίγους “φωτισμένους” σαν να ήταν τρελοί.